Tworzę, żeby przetrwać. Neuroróżnorodność, emocje i artystyczna sesja nagości
Najbardziej na świecie boję się strachu.
Nie porażki. Nie ludzi.
Tylko samego czucia.
Jako osoba w spektrum autyzmu i z ADHD, przeżywam emocje intensywnie, całym układem nerwowym.
Niektóre stany emocjonalne są dla mnie tak przytłaczające, że ciało odbiera je jak fizyczny ból.
Czasem jak agonię.
To właśnie dlatego nauczyłam się szukać bezpiecznych kanałów ekspresji – i znalazłam je w tworzeniu.
Arteterapia i neuroróżnorodność: kiedy emocje są zbyt głośne
W świecie stworzonym dla osób neurotypowych, często nie ma przestrzeni na naszą intensywność.
Ale właśnie w tym tkwi siła arteterapii: nie musisz niczego tłumić, ani tłumaczyć. Możesz przetworzyć, wyrazić, zamienić emocję w obraz, ruch, gest.
Tworzenie jest dla mnie neuroprzyjazną formą czucia – bo przynosi ulgę.
Łagodzi napięcie.
Ból emocjonalny miesza się z adrenaliną, ekscytacją, a czasem nawet przyjemnością.
Wtedy da się go unieść.
Sesja nagości: przestrzeń dla wrażliwych ciał i układów nerwowych
Właśnie dlatego tworzę artystyczne sesje nagości, które są jak czuła arteterapia dla osób neuroróżnorodnych.
Jako ciałożyczliwa fotografka, dbam o to, by było bezpiecznie: emocjonalnie, sensorycznie, społecznie.
Bez ocen, bez przymusu. Z przestrzenią na „nie wiem”, „potrzebuję przerwy”, „czuję za dużo”.
To nie są zwykłe sesje zdjęciowe.
To spotkania z ciałem i jego historią.
Z tym, co długo było „za dużo” lub „nie takie”.
Tu wszystko może zaistnieć – i być przyjęte.
Dlaczego ta forma pomaga osobom z ADHD i w spektrum?
Bo:
- pozwala wejść w stan flow, który reguluje nadaktywność i lęk,
- opiera się na bezpiecznej strukturze, ale daje swobodę,
- nie wymaga maskowania,
- daje fizyczny ślad procesu, który można później obejrzeć i poczuć: „Dałam radę. To się wydarzyło.”
- jest ciałocentryczna – wspiera osoby, które czują więcej przez ciało niż przez słowa.
To Twoja sesja nagości – ja czułym okiem obserwuję, nie reżyseruję
Nie mówię Ci, co masz robić.
Nie ustawiam Cię w pozach.
Nie poprawiam brzucha, włosów ani emocji.
Jestem obok i widzę Cię taką, jaka jesteś.
Czasem – z początku – czujesz opór. A potem… coś się otwiera. Zaczynasz się bawić. Pozować. Oddychać głębiej. Czujesz ulgę, śmiech, moc.
I nagle obiektyw staje się Twoim lustrem – a nie narzędziem oceny.
Sesja nagości – po niej Zostaje coś więcej niż zdjęcie
Po wszystkim zostaje nie tylko wspomnienie.
Zostaje obraz.
Talizman.
Dowód odwagi, autentyczności, transformacji.
Artystyczna sesja nagości to miejsce, w którym:
- możesz poczuć bez lęku,
- możesz wyrazić bez słów,
- możesz zobaczyć siebie z czułością.
Jeśli jesteś osobą neuroróżnorodną – z ADHD, w spektrum, wysoko wrażliwą –
wiedz, że to przestrzeń także dla Ciebie.