O mojej drodze jako fotografki, performerki i koordynatorki intymności

Jestem ciałożyczliwą i sekspozytywną twórczynią, fotografką oraz osobą po treningu koordynacji intymności. Moją supermocą jest tworzenie bezpiecznej przestrzeni – wolnej od ocen i oczekiwań – w której możesz po prostu być. Z ciałem, emocją, niepewnością, przyjemnością. Z tym, co żywe.

W swojej pracy łączę fotografię reportażową, praktykę mindfulness oraz elementy arteterapii. Dzięki temu sesja zdjęciowa przestaje być stresującym wydarzeniem, a staje się intymnym, transformującym doświadczeniem kontaktu ze sobą.

Mam zdiagnozowane ADHD i jestem w spektrum autyzmu. Nie bez powodu więc większość moich klientów i klientek to również osoby neuroróżnorodne – mamy podobną wrażliwość, podobny sposób czucia świata i komunikacji. To, co dla innych może być „za dużo”, dla nas jest po prostu prawdą i intensywnością, którą warto przyjąć z czułością.

Fotografka, która nie uczy pozować

Podczas moich sesji nie uczę Cię pozować.
Nie poprawiam Twojej skóry, nie wyszczuplam, nie retuszuję cellulitu.
Nie dlatego, że nie umiem – tylko dlatego, że głęboko wierzę, że nie istnieje coś takiego jak „niedoskonałości”.

Zamiast tego, prowadzę Cię przez proces intuicyjnego czucia siebie. Pozostaję z Tobą w kontakcie – emocjonalnym, energetycznym, cielesnym.
Dzięki temu możesz rozluźnić się, odetchnąć i zapomnieć, że jesteś fotografowana.
A kiedy później oglądasz zdjęcia – widzisz siebie taką, jakiej być może jeszcze nigdy nie widziałaś.
Prawdziwą. Obecną. Autentyczną.

Autentyczność – nie trend, tylko codzienna decyzja

Autentyczność to nie tylko wartość w mojej twórczości.
To mój sposób życia, pracy, tworzenia.
To decyzja, by nie grać ról, by spotykać się z ludźmi prawdziwie, z całą ich (i moją) wrażliwością.

To właśnie tę jakość wnosiłam jako koordynatorka intymności – zarówno w pracy indywidualnej, jak i podczas projektów artystycznych, wystąpień publicznych i debat, m.in. na festiwalu Rozkosz w Poznaniu czy Post Pxrn Arts Fest w Warszawie.

Wystąpienia publiczne i działania edukacyjne

Brałam udział w debatach, performansach i działaniach scenicznych, w których poruszałam tematykę seksualności, cielesności, różnorodności i praw mniejszości.

Można było mnie usłyszeć w panelu:
🔹 „Kręcimy się: o tym, jak self-made porno rozwija naszą seksualność” (Rozkosz Festival, 2023)
🔹 „Mój seksualny świat w nurcie GSRD” (Post Pxrn Arts Fest, 2024)

Jako performerka występowałam m.in. w projekcie „Warszawskie Syrenki” Marty Ziółek oraz w choreograficznych instalacjach o tematyce ekofeminizmu i hydroseksualności w Zachęcie, lokal_30 i Prześwicie.

W 2023 i 2024 r. wyreżyserowałam trzy filmy post-pornograficzne:

🎥 „Sama się kocham / My self love”
🎥 „Majówka”
🎥 „Endless Pleasure”

Filmy poruszają tematy takie jak akceptacja ciała, inkluzywność, różnorodność, transpłciowość, grubancypacja, fatshaming, prawo do przyjemności i prawa mniejszości narodowych i seksualnych – i są pokazywane na międzynarodowych festiwalach w Amsterdamie, Berlinie, Porto, Chile, Barcelonie, krajach bałtyckich i Wiedniu.

Sama się kocham został dodatkowo uznany za najlepszy film w kategorii samomiłości podczas Porn Film Festival Vienna.

Praca z nagością i wstydem: fotografia, która transformuje

Od czterech lat realizuję projekt fotograficzny, który pomaga osobom:

• połączyć się ze swoim ciałem,
• uwolnić wstyd związany z nagością i seksualnością,
• odnaleźć autentyczność i przyjemność.

W 2022 r. zrealizowałam dwie edycje „Projektu Piersi” – reportażu fotograficznego, który promował ciałoakceptację i profilaktykę raka piersi.

Autorska metoda pracy: Praktyka Ciałożyczliwości

Na podstawie moich doświadczeń stworzyłam autorską metodę akceptacji ciała – Praktykę Ciałożyczliwości.
Jej fundamentem jest intuicyjny samodotyk, praca z obrazem oraz mindfulness.
Pracując tą metodą:

• zrealizowałam ponad 100 sesji zdjęciowych,
• poprowadziłam 10 warsztatów dla fundacji i grup rozwojowych,
• wspierałam osoby onkologiczne i osoby eksplorujące temat seksualności i ciała.

Wierzę, że każde ciało zasługuje na szacunek i zachwyt – nie wtedy, gdy się zmieni, ale teraz.
Bo jedyne piękno, które powinno Cię obowiązywać, to to, które sama sobie zdefiniujesz.

Moja droga: od prawa do sztuki

Zanim weszłam na ścieżkę ciałożyczliwości, pracowałam naukowo jako prawniczka na Uniwersytecie Warszawskim.
Zajmowałam się prawami reprodukcyjnymi, karą w prawie medycznym i mniejszościami seksualnymi.
Po krótkim epizodzie w marketingu zrozumiałam, że chcę pracować inaczej.
Z czułością, obrazem, dotykiem, ruchem. I z autentycznością.

Od października 2025 r. rozpoczynam podyplomowe studia z Seksuologii Praktycznej na Uniwersytecie SWPS aby w odpowiedzialny sposób móc kontynuować edukację seksualną.

Co oferuję dziś?

📸 Reportażowe sesje zdjęciowe – oparte na uważności, nie na pozowaniu.
🎭 Koordynacja intymności – dla twórców, performerów, teatrów.
🧘‍♀️ Warsztaty i mentoring 1:1 – wspierające ciałoakceptację, samowspółczucie i pracę z przyjemnością.
🎤 Wystąpienia publiczne i prowadzenie paneli – na tematy związane z seksualnością, sztuką i ciałem.

---